Een steekje los

Ineens was het daar. En ik gaf er aan toe. Ik had mezelf nog zo voorgenomen eerst enkele technieken beter onder de knie te krijgen én mij toe te spitsen op het breien van een shitload aan sokken voor de webshop. Maar ja, daar was het ineens en ik ging er gewoon in mee.

Ik zocht toffe steken op met 2 kleuren die haalbaar waren zonder de U70 (want die krijg ik echt nog niet deftig aan de praat zonder naalden kapot te rijden) én met een Passap Duomatic S (verschil met de 80 is dat ik geen naaldgidsen op het achterbed heb).

De eerste steek vond ik maar niets. Te slordig.

Maar had ik er de tijd en goesting voor gevonden dan kon ik er met het aanpassen van de steekgrootte en draadspanning waarschijnlijk wel iets beter van gemaakt hebben. Maar neeeeeee 🙂 Op naar de tweede steek om te testen. I was on a roll!

Mijn gedacht bij het resultaat: “maar wat een koddig steekske, cutieieieie!’. Trust me, ik spreek zo niet dus ik was enthousiast! Zodanig enthousiast dat ik het er bij steek 3 gewoon op waagde om enkelbeds een sok ineens te flanzen. Wat bleek achteraf, dat het nog met resultaat was ook. Serieus, die #cutiepies en #koddiewoddies en #oooowwwmaaaigoooooothththths bleven komen. Ofwel had ik een steekje laten vallen, ofwel was ik gewoon kinderlijk vrolijk geworden van die gelukte steekjes.

Die enkelbeds sok wou ik al een tijdje uitproberen maar ik moest prioriteiten stellen. Tot dat dat zotte snokske in mijn hoofd voor deze verandering zorgde. Maar ik ben er blij om. Ik heb een machtig paar sokjes gemaakt, exclusief voor mezelf (want zo perfect zijn ze belange nog niet) #tzalwelzijn. Ik had er onwijs veel naaiwerk aan (niet onmiddellijk voor herhaling vatbaar aangezien dat niet mijn favo bezigheid is) en ik moest er nog een elastiekje in verwerken omdat ze te los waren aan de band. Maar fuck it, stoefmateriaal, toch?! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *